Przywilej z 26 grudnia 1814 roku pozwolił na wystawianie w teatrze Porte-Saint-Martin melodramatów, pantomim, komedii muzycznych.
Dzięki zespołowi znakomitych aktorów, takich jak: Frédérick Lemaître, Bocage, Potier, panna George i Marie Dorval, za dyrekcji Crosniera i Harela teatr wystawiał sztuki Casimira Delavigne'a, Alexandre’a Dumasa, Honoré de Balzaca, George Sand, Victoriena Sardou. W Porte-Saint-Martin miały premierę głośne sztuki związane z przewrotem romantycznym w literaturze francuskiej: Marino Faliero (1829), Antony (1831), Wieża Nesle (1832), Richard d'Arlington (1837), dramaty Victora Hugo Marion de Lorme (1831), Marie Tudor i Lucrèce Borgia (1833).
Po bankructwie Harela w 1840 roku bracia Cogniard wystawiali w Porte-Saint-Martin swoje feerie (Les Mille et Une Nuits, La Biche au bois). W 1847 powrócił na stanowisko dyrektora Crosnier, zastąpiony w 1851 roku przez Marca Fourniera, który powrócił do wystawiania wielkich spektakli teatralnych. 8 sierpnia 1862 roku miała, między innymi, miejsce premiera adaptacji Kawalera de Lagardère Paula Févala.