Kapelan odjeżdża wypełnić nałożony na niego przez księcia obowiązek, nieświadom, że towarzyszy przebrana za księżnę służąca. Księżna tymczasem zjawia się przed Jakubem, który ujawnia jej, że książę oczekuje na Izabellę z Auxerre. Bérengère wzburzona odchodzi.
Akt V Bérengère – Księżna roztacza przed Jakubem obraz wspólnego życia w Egipcie pod warunkiem, że spełni jej prośbę. Kiedy jednak okazuje się, że chodzi jej o zabicie księcia, Jakub ma opory. Książę uratował mu życie, podzielił się z nim resztką wody na pustyni. Księżna uświadamia mu, że sprowadziło to na niego lata niewoli i upokorzeń. Obraża go i szantażuje, że będzie musiała odwołać się do pomocy innego. Stwierdza, że nie może kochać jednocześnie dwóch mężczyzn, że jeden z nich musi umrzeć, że może się rozmyślić i zostać z pierwszym z nich. Wreszcie odwołuje się do zazdrości Jakuba: to w tej komnacie książę ją całował i pieścił. Jakub dobywa sztyletu i wchodzi do książęcej komnaty, do której udają się książę i jego nowo poślubiona żona, fetowani przez dworzan. Książę ginie z ręki Jakuba. Księżna wypija truciznę i pada na ciało męża. Jakub pokazuje wszystkim dokument przywracający mu wolność.