W 1663 roku Langetti namalował dla ołtarza w kościele Santa Teresa obraz Św. Maria Magdalena u stóp Krzyża (Muzeum Sztuki Weneckiej XVIII wieku). W obrazie tym są rozpoznawalne wszystkie podstawowe elementy jego dojrzałego stylu, naturalizm przejawiający się w skrajnej konsekwencji technicznej (widocznej zwłaszcza w drobiazgowym i imponującym wyglądzie ciała i twarzy Chrystusa) oraz ekspresji (bardzo długie i wykręcone paznokcie). Obraz ten jest uważany za arcydzieło Langettiego, a zarazem za jedno ze szczytowych osiągnięć malarstwa weneckiego XVII wieku. Nie zachowały się natomiast inne obrazy artysty namalowane wówczas dla tego samego kościoła, w tym Św. Marek, św. Krzysztof i św. Jakub.
W 1665 roku na zlecenie dziekana bazyliki San Giorgio Maggiore namalował dwa obrazy (oba zaginione): Samson pijący z oślej szczęki i Mojżesz wyprowadzający wodę ze skały. W okresie pomiędzy połową lat 60. a początkiem lat 70. namalował obrazy (wszystkie sygnowane) stanowiące istotę jego twórczości: Archimedes, Herzog Anton Ulrich-Museum w Brunszwiku (inna wersja w Filadelfia Museum of Art), Merkury i Argos (galeria w Palazzo Bianco w Genui), Św.