Początkowo radził, by Biały Dom przyznał się do uczestnictwa w tej sprawie, jednak później stał się aktywnym uczestnikiem ukrywania tej sprawy. Gdy jego udział stał się jasny, zrezygnował z funkcji w kwietniu 1973. Rok później stanął przed sądem pod zarzutem udziału w spisku, krzywoprzysięstwa i utrudniania postępowania. Uznano go winnym i skazano na 5 lat więzienia; wyszedł na wolność w kwietniu 1978. Po zwolnieniu napisał kilka książek o swoim doświadczeniu jako doradcy Nixona - The Company (1976), The Whole Truth (1979) i Witness to Power: The Nixon Years (1982).
W 2016 dziennikarz Dan Baum zrelacjonował swoje spotkanie z Ehrlichmanem w 1994, który tak opisał wówczas powód wojny Nixona z narkotykami: „Kampania Nixona w 1968, i Biały Dom Nixona, miały dwóch wrogów: antywojenną lewicę i czarnych. Rozumiesz, co mówię? Wiedzieliśmy, że nie możemy zdelegalizować bycia przeciwnikiem wojny lub czarnym, ale mogliśmy publicznie skojarzyć hipisów z marihuaną i czarnych z heroiną, a przez ich ciężką kryminalizację, mogliśmy zdezorganizować te społeczności.