Józef Marcin Jainta (ur. 11 listopada 1882 w Beuthen, zm. 30 marca 1940 w KL Buchenwald) – polski działacz robotniczy, powstaniec śląski, więzień obozu koncentracyjnego Buchenwald.
Życiorys Jego rodzina pochodziła z bytomskiego Rozbarku. Był inicjatorem spotkania założycielskiego związku Oddziału Hutników i Metalowców w 1912 roku, ostatnie spotkanie w „Ulu” miało miejsce rok później. W czasie I wojny światowej należał do Armii Polskiej we Francji. W 1919 roku pracował w Koźlu, w Powiatowym Komitecie Plebiscytowym. Uczestniczył podczas III powstania śląskiego w zdobywaniu Kędzierzyna.
Żonaty z Wiktorią Pogorzołek, ich trzej synowie byli również powstańcami śląskimi. Miał córkę Dorotę (ur. 30 stycznia 1924 roku), pracowniczkę Kopalni Węgla Kamiennego Bytom.
Po podziale Górnego Śląska mieszkał w Rozbarku. Pracował w Katowicach w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim, działał w Zjednoczeniu Zawodowym Polskim oraz w Związku Polaków w Niemczech w 1926 roku został przyjęty do Polskiej Partii Socjalistycznej. Od 1934 do 1939 roku był sekretarzem Centralnego Związku Zawodowego Górników w Katowicach. Po wybuchu II wojny światowej usiłował dostać się na Węgry przez Kraków, gdzie został aresztowany razem z synem Zygmuntem po rozpoznaniu przez konfidenta Gestapo.