Ekologia i zachowanie thumb|Po lewej wodnik brązowy, po prawej – przepiórka nowozelandzka (Coturnix novaezelandiae) Środowiskiem życia na Mangare według Huttona były skaliste miejsca. Travers również wspomniał o nieokreślonym bardzo skalistym miejscu; wodniki brązowe miały chować się wśród kamieni, również na nocny spoczynek. Według autora Rails: A Guide to Rails, Crakes, Gallinules and Coots of the World (2010) ptaki te zamieszkiwały skupiska traw (tussock) i zakrzewienia. Były to ptaki prowadzące nocny tryb życia, nieloty. Żywiły się bezkręgowcami, w tym obunogami (Ampiphoda); w żołądku jednego zbadanego okazu odnaleziono odnóża i pokrywy skrzydłowe chrząszczy. Zważywszy na podobieństwo do kiwi możliwe, że wodniki brązowe były specjalistami sondującymi podłoże w poszukiwaniu bezkręgowców je zamieszkujących.
Lęgi Jedno pisklę odłowiono 5 stycznia. Gniazda miały znajdować się w dziurach w ziemi. Jedno jajo w kolekcji Waltera Rothschilda miało według niego wymiary 40 na 21,4 mm, inne – 36,8 na 27,9 mm. Pewne źródło podaje, że znane jest tylko jedno jajo, wskazuje jednak jeszcze inne wymiary (38,5 na 28 mm);