Noureddin wchodzi, mając za sobą Dżemil i kilku ze swej straży. Zaczyna się uroczystość (Danse nautch, Taniec z Hindustanu), Noureddin i księżniczka Damayanti wykonują taniec, w czasie którego maharadżę nawiedzona wizja Niriti (Grand pas d’action). Główny eunuch ogłasza, że podano ucztę w wielkiej sali pałacu. Noureddin pozostaje w tyle, nie mogąc zapomnieć pięknej dziewczyny, którą spotkał w chacie Kadura. Światło księżyc wpada do ogrodu. Ponieważ Noureddin odchodzi, by wziąć udział w święcie krzak różany wystrzela z ziemi i zagradza mu drogę. Pojawiają się inne krzaki a z każdego wyłania się róża w ludzkiej postaci. Ze środka różanego krzaku wychodzi Niriti udając boginię kwiatów a zewsząd ukazują się duchy ziemi. Czarem spojrzeń, żądają, by oddał talizman, lecz gdy Noureddin odmawia znikają. Niriti i jej świta kwiatów tańczy, aby skłonić Noureddina do oddania talizmanu (Grand ballabile – Róża Bengalu), ale bez skutku. Niriti i jej świta znika. Da się słyszeć fanfary zapowiadające Króla Akdar. "Chodź!" błaga Król, "duchowni czekają z obrzędem zaślubin.". Noureddin, niezdolny zapominać Niriti, wyznaje, że kocha inną i musi odmówić zaślubin z księżniczką Damayanti. Księżniczka wtedy mdleje na ręce służby a rozwścieczony Król wyciąga miecz;