Czesław Engelbert Sław-Góralik vel Czesław Góralik, ps. „Sław” (ur. 11 grudnia 1890 w Rabce, zm. 26 listopada 1975 w Warszawie) – kapitan taborów Wojska Polskiego, członek Zarządu Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich od 1937 rokuSprawozdanie Zarządu Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich w Warszawie za Czas od dn. 1.IV.1937 r. do dn. 30.IV.1939 r., s. 3., kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Czesław Engelbert Góralik urodził się 11 grudnia 1890 roku w Rabce, powiecie myślenickim, w rodzinie Władysława i Heleny Najder. Będąc uczniem gimnazjum w Wieliczce został członkiem miejscowego Związku Strzeleckiego, kierowanego przez Zygmunta Pallana ps. „Mariusz”. Od grudnia 1912 roku bądź początku stycznia do marca 1913 roku był słuchaczem Kursu Niższego Szkoły Podchorążych. Otrzymał stopień kaprala pomimo tego, że nie zdał egzaminu końcowego. 7 sierpnia 1914 roku wymaszerował do Krakowa w składzie plutonu wielickiego dowodzonego przez Bolesława Szpunara ps. „Bolek”. Następnego dnia w krakowskich Oleandrach wraz z plutonem wielickim został wcielony do 12. kompanii dowodzonej przez Wacława Biernackiego ps. „Kostek”. W grudniu, w szeregach 1 pułku piechoty, walczył w bitwie pod Łowczówkiem, a później w walkach pozycyjnych nad Nidą. Latem 1915 roku został przeniesiony do 6 pułku piechoty i wcielony do 3 kompanii.