1 grosz polski (1822–1825) – moneta groszowa Królestwa Kongresowego okresu autonomii, bita na podstawie zgody cara Aleksandra I z 20 października 1818 r., wyrażonej między innymi na emisję monet miedzianych 1 i 3 grosze z dodatkowym napisem na rewersie „Z MIEDZI KRAIOWEY”. Monetę bito w latach 1822–1825, według systemu monetarnego opartego na grzywnie kolońskiej, Wycofana z obiegu w lutym 1851 r.
Awers Na tej stronie umieszczono średni herb Królestwa Kongresowego, tzn. orła rosyjsko-polskiego – dwugłowy orzeł z trzema koronami, dużą pośrodku i dwiema małymi na głowach orła, w prawej łapie trzyma miecz i berło, w lewej jabłko królewskie, na piersi, na tle gronostajowego płaszcza, tarcza herbowa z polskim orłem. Na dole, po obu stronach ogona orła, znajduje się znak intendenta mennicy w Warszawie – I.B. (Jakuba Benika). Awers jest identyczny z awersem monety 1 grosz polski (1816–1835).
Rewers Na tej stronie umieszczono nominał „1", pod nim napis „GROSZ”, poniżej „POLSKI”, pod nim rok bicia: 1822, 1823, 1824 1825, a poniżej w półkolu napis: