Jerzy Szydłowski (ur. 25 listopada 1931 w Nowej Wsi, zm. 29 lipca 1997 w Bytomiu) – polski archeolog i muzealnik, wieloletni kierownik Działu Archeologii Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Działu Archeologii Muzeum Śląskiego w Katowicach i Zakładu Archeologii Instytutu Historii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, społeczny konserwator archeologiczny przy Wojewódzkim Konserwatorze Zabytków w Katowicach. Jeden z twórców powojennej archeologii na Górnym Śląsku. W pracy naukowej zajmował się obrządkiem pogrzebowym w kulturze przeworskiej, przemianami osadniczymi górnego Nadodrza u schyłku starożytności, fazą plemienną i przedpaństwową wczesnego średniowiecza, początkami górnictwa i genezą miast na Górnym Śląsku oraz ochroną zabytków.
Życiorys Jerzy Franciszek Szydłowski urodził się 25 listopada 1931 roku w Nowej Wsi (obecnie część Rudy Śląskiej) jako syn Franciszka i Klary Szydłowskich. W latach 1938–1945 uczęszczał do niemieckiej szkoły podstawowej, a po wojnie do liceum ogólnokształcącego w Nowym Bytomiu, gdzie zdał maturę w 1950. Następnie podjął trzyletnie studia pierwszego stopnia na kierunku Historia Kultury Materialnej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, kierowanym przez Rudolfa Jamkę.