Wisłokę cechuje złożony reżim hydrologiczny (w górnej partii obserwuje się śnieżny silnie wykształcony, natomiast w dolnej – śnieżno-deszczowy), a także, podobnie jak inne rzeki górskie i podgórskie, duży spadek podłużny, przekraczający 3–5‰. Rzekę charakteryzują duża zmienna stanów wody oraz duży potencjał powodziowy, spowodowane częstymi ulewnymi opadami, powodującymi gwałtowne przybory wód. Decydowało to o możliwościach spławu i żeglugi na rzece. Wspomniany wyżej W. Pol podawał, iż Wody gościnne bywają na Wisłoce o ś. Janie, o ś. Jakóbie, także często w czasie letnich nawalnic (...). Jednocześnie jednak autor ten wykazywał, że Wisłoka była wówczas rzeką trudną i niebezpieczną dla spławu i żeglugi: Główną zawadą na téj rzéce dla spławu i żeglugi jest zdziczałe jéj łoże, po którym wody nie zebrane szeroko bujają, a płytko są zebrane. Zaspy kamieńca i żwiru, które z górnego biegu nanosi sprawiają, że i koryto Wisły i jéj koryto miałczeje co raz więcéj.
Miasta nad rzeką Miasta znajdujące się nad Wisłoką, w kolejności od źródła: Jasło, Kołaczyce, Brzostek, Pilzno, Dębica, Przecław oraz Mielec.