Nie brał jednak udziału w walkach przeciwko Karolowi z Egmond i królom Francji.

W ostatnich latach życia Wilhelm skoncentrował się na zapewnieniu dziedzictwa swej jedynej córce Marii, zaręczonej z synem księcia Kleve Janem. Starania Francji aby zmienić ten układ (np. poprzez małżeństwo Marii z Karolem z Egmond) pozostały bez skutku. W 1509 Maksymilian Habsburg zatwierdził sukcesję Marii, a w kolejnym roku poślubiła ona Jana z Kleve.

Oprócz uczestnictwa w polityce europejskiej, Wilhelm aktywnie zajmował się też sprawami księstwa. Dużą uwagę przykładał do spraw administracji i wymiaru sprawiedliwości. Zawierał liczne układy dotyczące kwestii bicia monet. Dbał o bezpieczeństwo publiczne. Przykładał wielkich starań, aby unormować sprawy religijnego zwierzchnictwa arcybiskupów Kolonii nad kościołem w swych księstwach – co udało mu się osiągnąć na mocy konkordatu zawartego w 1503. Dbał o powiększenie swych włości, m.in. przejmując wiadomo swej pierwszej, zmarłej bezpotomnie żony.

Zmarł po długiej chorobie w Düsseldorfie i został pochowany w opactwie Altenberg. Jego następcą został zięć Wilhelma, syn księcia Kleve Jan, który po śmierci swego ojca zjednoczył cztery nadreńskie księstwa.