Po stłumieniu przez Austriaków krakowskiej rewolty (26 kwietnia 1848) i samobójstwie w Słupnej jednej z podkomendnych, Augusty Struziny (9 maja 1848), władze pruskie wydały polecenie usunięcia z majątku księcia wszystkich polskich emigrantów grożąc mu aresztowaniem. Po rozwiązaniu obozu Maksymilian udał się do Wiednia, gdzie związał się z tamtejszą Gwardią Narodową. W czerwcu austriacka policja uznała go za niebezpiecznego przedstawiciela arystokracji. Dnia 6 października 1848 stanął na czele jednego z oddziałów zrewoltowanych mieszczan, walczących o Arsenał na Renngasse. Po czternastogodzinnej walce około godziny 22.00 zginął od wystrzału armatniego. W materiałach prasowych relacjonujących wydarzenia z powstańczego Wiednia Maksymilian określany był jako młody Polak, słynący z podróży do Ameryki, członek Gwardii Narodowej, który złożył największą ofiarę w trakcie najgwałtowniejszego ognia, pośród innych walecznych osób, którym niestraszna była śmierć. Został pochowany trzy dni później na cmentarzu w dzielnicy Heiligenstadt.