Ignacy Leonard Subera (ur. 19 maja 1907 w Poznaniu, zm. 1982) – polski duchowny katolicki, kanonista, profesor zwyczajny Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, jej wieloletni prorektor, w latach 1969–1972 dziekan Wydziału Prawa Kanonicznego tej uczelni.
Życiorys Jego rodzicami byli Wojciech i Weronika z domu Kociałkowska. W latach 1921—1928 odbył naukę w gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, gdzie 15 maja 1928 zdał maturę dawnego typu klasycznego. 15 października 1928 wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. Święcenia kapłańskie otrzymał 10 czerwca 1933. Podjął pracę duszpasterską w parafiach macierzystej diecezji. Po wybuchu II wojny światowej w styczniu 1940 znalazł się w Generalnym Gubernatorstwie i został wikariuszem w parafii przy kościele Najświętszego Zbawiciela w Warszawie. W czasie okupacji podjął studia prawnicze na Tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich. Podczas powstania warszawskiego był kapelanem Armii Krajowej. Po zakończeniu wojny pozostał kapelanem wojskowym, pełnił funkcję zastępcy dziekana Okręgu Wojskowego I oraz notariusza Generalnego Dziekanatu Wojska Polskiego. W 1951 przeszedł do rezerwy w stopniu pułkownika.