Kathleen Freeman (ur. 17 lutego 1919 w Chicago, zm. 23 sierpnia 2001 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka filmowa, telewizyjna, teatralna oraz głosowa, znana z charakterystycznych ról komediowych.
Kariera Aktorka znana szerokiej publiczności przede wszystkim z ról komediowych; m.in. jako matka Rocco Dillona w zwariowanej komedii Naga broń 33⅓: Ostateczna zniewaga (1994) z Lesliem Nielsenem w roli głównej czy jako siostra zakonna Mary Stigmata w kultowej komedii muzycznej Blues Brothers (1980). W filmach pojawiała się regularnie już od końca lat 40. W początkach kariery wystąpiła w epizodycznych rolach w tak słynnych filmach jak: Miejsce pod słońcem (1951), Największe widowisko świata (1952), Deszczowa piosenka (1952) czy Słomiany wdowiec (1955). W latach 1961–70 zagrała w 9 komediach z udziałem komika Jerry’ego Lewisa (m.in. Zwariowany profesor (1963)). Wielokrotnie występowała gościnnie w popularnych serialach telewizyjnych oraz udzielała się jako aktorka głosowa. Użyczyła głosu monstrualnie otyłej teściowej Ala Bundy’ego w sitcomie Świat według Bundych (1987–1997).
Życie prywatne Aktorka nigdy nie wyszła za mąż i nie miała dzieci. Przypuszcza się, że była osobą homoseksualną, choć amerykańskie media nigdy tego oficjalnie nie potwierdziły.