30 kopiejek – 2 złote (1834–1841) – dwunominałowa moneta o wartości trzydziestu kopiejek i jednocześnie dwóch złotych, przygotowana dla Królestwa Kongresowego okresu po powstaniu listopadowym, wprowadzona do obiegu jednocześnie na terenie Królestwa i Imperium Rosyjskiego ukazem carskim z 1 maja 1834 r. Moneta była bita w mennicy w Warszawie, w srebrze, w latach 1834–1841, według rosyjskiego systemu wagowego – zołotnikowego, opartego na funcie rosyjskim.
Jest to jedyna dwunominałowa moneta polsko-rosyjska bita tylko w mennicy w Warszawie.
Awers Na tej stronie umieszczono orła cesarstwa rosyjskiego – dwugłowy orzeł z trzema koronami, w prawej łapie trzyma miecz i berło, w lewej jabłko królewskie, na piersi tarcza herbowa ze Św. Jerzym na koniu powalającym smoka, wokół tarczy łańcuch z krzyżem Św. Andrzeja, na skrzydłach orła sześć tarcz z herbami – z lewej strony Kazania, Astrachania, Syberii, z prawej strony Królestwa Polskiego, Krymu i Wielkiego Księstwa Finlandii.