3 ruble – 20 złotych (1834–1841) – złota dwunominałowa moneta o wartości trzech rubli i jednocześnie dwudziestu złotych, przygotowana dla Królestwa Kongresowego okresu po powstaniu listopadowym, wprowadzona do obiegu jednocześnie na terenie Królestwa i Imperium Rosyjskiego ukazem carskim z 1 maja 1834 r. Moneta była bita w mennicach w Petersburgu i w Warszawie, w latach 1834–1841, według rosyjskiego systemu wagowego – zołotnikowego, opartego na funcie rosyjskim.
Awers Na tej stronie umieszczono orła cesarstwa rosyjskiego – dwugłowy orzeł z trzema koronami, w prawej łapie trzyma miecz i berło, w lewej jabłko królewskie, na piersi tarcza herbowa ze Św. Jerzym na koniu powalającym smoka, wokół tarczy łańcuch z krzyżem Św. Andrzeja, na skrzydłach orła sześć tarcz z herbami – z lewej strony Kazania, Astrachania, Syberii, z prawej strony Królestwa Polskiego, Krymu i Wielkiego Księstwa Finlandii. Na dole, po obu stronach ogona orła, znajduje się znak kierownika mennicy w Petersburgu – Pawła Daniłowa – litery П Д (pol. P D, 1834–1838) lub Aleksego Czadowa – litery А Ч (pol.