Jan Nowak (ur. 26 lipca 1895 w Krakowie, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 26 lipca 1895 w Krakowie jako syn Jana.
Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dekretem Naczelnego Wodza nr L. 1828 z dnia 1 grudnia 1919 r. został warunkowo mianowany, a następnie dekretem nr L. 2384 z dnia 25 listopada 1920 r. zatwierdzony w stopniu porucznika. W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 dowodził kompanią w 20 Pułku Piechoty. Awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. Od 1921 służył kolejno w 1 Pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu, w 3 Pułku Strzelców Podhalańskich w Bielsku, po czym od 1930 w Korpusie Ochrony Pogranicza – batalion KOP „Łużki”. W 1935 został przeniesiony do 52 Pułku Piechoty w Złoczowie, a w 1936 do Powiatowej Komendy Uzupełnień Dębica na stanowisko kierownika referatu. W 1938 jednostka, w której pełnił służbę została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Dębica, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „kierownik I referatu ewidencji”.