Rodzina Donnersmarcków posiadała osobne wejście od strony południowej.
W sąsiedztwie kościoła znajdują się inne elementy dawnego założenia rezydencjonalnego: Pałac Kawalera, pozostałości Starego Zamku i relikty pałacu Donnersmarcków.
Historia
Kościół ufundował Guido Henckel von Donnersmarck jako świątynię pałacową dla rodziny książęcej i miejscowej społeczności ewangelickiej. Projekt wykonał Julius Carl Raschdorff, twórca m.in. katedry berlińskiej. Przy realizacji świerklanieckiego obiektu uczestniczył również jego syn, Otto Raschdorff.
Wzorem dla świątyni miała być kaplica przy pałacu Monbijou w Berlinie, związana z cesarzową Wiktorią. Kościół pełnił funkcję prywatnej kaplicy pałacowej, pozostając jednocześnie dostępny dla ewangelickich mieszkańców miejscowości.
Po II wojnie światowej kościół i sąsiadujące z nim mauzoleum zostały splądrowane i częściowo zdewastowane. Usunięto znaczną część dawnego wyposażenia, a komory grobowe mauzoleum otwarto.
W 1957 roku obiekt przekazano miejscowej parafii katolickiej. Dwa lata później władze zakazały jednak odprawiania w nim nabożeństw, a budynek pozostawał nieużytkowany przez kolejne dwie dekady.