mały|Aria pastorella Johann Valentin Rathgeber (ur. 3 kwietnia 1682 w Oberelsbach (na północ od Würzburga), zm. 2 czerwca 1750 w klasztorze Banz) – niemiecki chórmistrz, kompozytor i organista okresu baroku; benedyktyn.
Życie
Valentin Rathgeber był szóstym dzieckiem Valentina Rathgebera (1643–1711) i Anny Rathgeber z domu Scheuplein. Pierwsze lekcje muzyki pobierał w Oberelsbach u swojego ojca, nauczyciela i organisty. Po ukończeniu szkoły łacińskiej rozpoczął w 1701 roku w wieku 19 lat studia na uniwersytecie w Würzburgu, początkowo na kierunkach retoryka, matematyka i prawo. Później podjął studia teologiczne. Pierwszą posadę objął w 1704 roku jako nauczyciel i organista w Juliusspital w Würzburgu. W 1707 objął stanowisko muzyka i lokaja opata klasztoru Banz Kiliana Düringa (1641–1720). 26 listopada tego roku wstąpił do zakonu benedyktynów. Śluby zakonne złożył 26 grudnia 1708 roku. 21 września 1709 roku przyjął święcenia subdiakonatu w katedrze św. Kiliana w Würzburgu, święcenia diakonatu - 20 września i ostatecznie święcenia kapłańskie - 19 grudnia 1711 roku. Przy profesji otrzymał imię zakonne Valentin. Od tego czasu pracował jako organista, kierownik chóru i kaznodzieja, a później także jako regens (przełożony kleryków) w klasztorze Banz, gdzie pozostał do końca życia.