Terminy te opierają się na słowie heathen, które było używane przez wczesnośredniowiecznych chrześcijańskich pisarzy do opisywania niechrześcijan w germańskiej Europie; używając go, praktykujący starają się przejąć je od chrześcijan jako formę samookreślenia. Wielu praktykujących opowiada się za określeniem Heathen (pol. rodzimowierca) zamiast Pagan (pol. poganin), ponieważ ta pierwsza nazwa pochodzi z języków germańskich, podczas gdy poganin wywodzi się z łaciny. thumb|upright|left|Święte miejsce wyznaczone naokoło grawerowanego drewnianego słupa, Shropshire, Anglia
Kolejnym pojęciem używanym w niektórych kontekstach akademickich jest germańskie neopogaństwo, niemniej jednak jest to „sztuczne określenie” wykreowane przez uczonych, z niewielkim zastosowaniem wśród samych rodzimowierców germańskich. W ramach alternatywy Blain zasugerował użycie północnoeuropejskiego pogaństwa jako nadrzędnego terminu naukowego dla ruchu, choć Strmiska zauważyła, że obejmuje on również praktykujących inspirowanych przez systemy wierzeń fińskich i słowiańskich społeczności Północno-Wschodniej Europy.