pol. Oaza pokoju). Menachem Mendel Stern dodatkowo zajmował się dozorowaniem koszernej żywności i pracy rzeźnika rytualnego. Nie był natomiast dopuszczany do liturgii w oficjalnej reformowanej wielkiej synagodze. Bielska gmina prowadzona była przez ludzi opowiadających się za postępowym rozumieniem religii mojżeszowej. Widoczne to było już choćby przy doborze zatrudnionych oficjalnych rabinów, stanowisko to mogła bowiem pełnić tylko osoba po wyższych studiach ogólnych, najlepiej filozoficznych, oraz posiadająca specjalne wykształcenie rabinackie w seminarium postępowym. Z tego powodu między innymi, liberalny i oficjalny bielski rabin Markus Steiner nawet nie tytułował Menachema Mendla Sterna rabinem, lecz nauczycielem Talmudu, a w dokumentach zatrudnienia miał wpisane stanowisko „dajan” lub „asesor rabinacki”. Niechęć bielskich liberałów i syjonistów do środowiska ortodoksyjnego związanego ze Sternem była tak wielka, że po jego śmieci nie wspomnieli o tym ani słowem w oficjalnej gazecie Jüdisches Volksblatt-Tygodnik Żydowski-Pismo Śląskie.