W ujęciu Kym Lambert ní Dhoireann „tradycjonaliści gaeliccy” to „ci urodzeni i wychowani w żywych kulturach i [którzy] podtrzymują swoją kulturę, język i muzykę, a nie jakiekolwiek amerykańskie ugrupowania politeistyczne, które używały ich później”. The CR FAQ określa to, że większość rekonstrukcjonistów czuje się niezręcznie z wyborem innych rekonstrukcjonistów, by nazywać się „tradycjonalistami” ze względu na owe wcześniejsze wykorzystanie w obszarach gaelickojęzycznych, za sentyment wtórowany przez Bonewitsa. Zdaniem autorów The CR FAQ, mimo że rozbieżność co do terminologii prowadziła czasem do gorącej dyskusji, politeistyczni „tradycjonaliści” i „rekonstrukcjoniści” stosują to samo podejście do ich religii, ponadto generalnie utrzymane są dobre stosunki między założycielami obu ruchów.

Pod-tradycje Choć rekonstrukcjonizm celtycki był najwcześniej użytym określeniem i wciąż jest najbardziej rozpowszechniony, wraz z rozwojem ruchu popularyzowane były również inne nazwy dla podejścia rekonstrukcjonizmu celtyckiego, z różnym skutkiem.