Pruska moneta Gdańska mały|Pruski szeląg Gdańska W 1793 r. Gdańsk w wyniku II rozbioru, został przyłączony do Prus. Miasto straciło wtedy, posiadane od kilkuset lat, prawo bicia monet. W obiegu były monety pruskie, ale pozostawiono również wszystkie kursujące polskie królewskie monety gdańskie, począwszy od monet Augusta III.
Silne tradycje odrębności Gdańska sprawiły, że mimo jego inkorporacji do prowincji Prusy Zachodnie utrzymał on własny system pieniężny oparty na monetach jeszcze z epoki saskiej. Przejawiało się to oczywiście najsilniej w obiegu monety drobnej, ale także w rachunku pieniężnym, tzw. Wechselgeld dla złota i kurancie gdańskim dla srebra. Wechselgeld oznaczał rachubę na guldeny równe 1/12 „obrączkowego” (czyli nie oberżniętego) dukata holenderskiego i talary równe ¼ tego dukata. Rachunek srebrny – gdański kurant, opierał się na guldenie równym 1/56 grzywny kolońskiej czystego srebra, równym 1/4 talara pruskiego. Trzy takie guldeny tworzyły talar gdańskiego kurantu, jeden zaś dzielił się na 30 groszy po 3 szelągi lub po 18 fenigów. Gulden był więc pochodną polskiego złotego.