Jako oficer 14 pułku piechoty zajmował w 1930 roku – 613. lokatę łączną na liście starszeństwa majorów piechoty (była to zarazem 35. lokata w starszeństwie), a w 1932 roku – 32. lokatę w swoim starszeństwie. Na dzień 1 lipca 1933 r. była to już 30. lokata w starszeństwie (a jednocześnie 445. lokata łączna wśród majorów piechoty). Z kolei w dniu 5 czerwca 1935 roku Aleksander Fiszer, jako major 14 pp, zajmował 25. lokatę w swoim starszeństwie (była to jednocześnie 325. lokata łączna pośród majorów korpusu piechoty). Podczas swej służby we Włocławku działał w Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej oraz w Polskim Białym KrzyżuWBH, sygn. I.482.30-2098 VM, str. 3..

Dalszym etapem kariery wojskowej majora Fiszera była służba w 60 pułku piechoty, wchodzącym w skład 25 Dywizji Piechoty. Na dzień 23 marca 1939 r. piastował stanowisko dowódcy I batalionu 60 pp, zajmując w tym czasie 7. lokatę wśród majorów piechoty w swoim starszeństwie. Na czele tegoż batalionu wyruszył na wrześniowe szlaki i wziął udział w bitwie nad Bzurą. W dniu 11 września poprowadził swój batalion do natarcia na Solcę Wielką i folwark Wróblew, który do zmierzchu został opanowany. Poległ następnego dnia podczas uporczywych walk o folwark Wróblew, który kilkukrotnie przechodził z rąk do rąk.