Główne aleje przecinały teren parku na linii północ-południe i wschód-zachód i krzyżowały się na placu z fontanną, gdzie znajduje się muszla koncertowa i pijalnia wód. W 1910 wybudowano cieplarnię dostarczającą roślin ozdobnych (obecnie znajduje się tam kawiarnia).
W 1925 park poszerzono w kierunku południowym o obszar 42,5 ha, nazywając go „Nowymi Solankami”. W północno-zachodnim narożniku parku urządzono korty tenisowe, a na stawie sztuczną wyspę połączoną z lądem drewnianym mostkiem. Obok stawu zbudowano kawiarnię „Nad stawkiem”, w której można było wypożyczać łodzie. Do stawu przylegał mini ogród botaniczny i zoologiczny. W latach 60., 70. i 80. na obrzeżach parku powstało kilka sanatoriów branżowych oraz sanatorium „Kombatant” należące do Uzdrowiska.
W latach 70. XX w. w programie rozwoju Uzdrowiska Inowrocław zaplanowano powiększenie całego kompleksu parkowo-uzdrowiskowego o dalsze około 60 ha w kierunku południowo-zachodnimJanusz Brodziński: Służba zdrowia - Opieka społeczna - Uzdrowisko (1945-1979) [w:] Dzieje Inowrocławia tom 2 (od 1919 r. do końca lat siedemdziesiątych). Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Warszawa – Poznań - Toruń 1982. . str. 307-317. Począwszy od lat 90. XX w.