Po rozbrojeniu korpusu (21 maja 1918) przyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
Służba w Wojsku Polskim 11 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 3 pułku strzelców granicznych. 25 listopada 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Sądzie Załogowym w Starogardzie, a jego oddziałem macierzystym był 14 pułk piechoty.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 14 pułku piechoty we Włocławku na stanowisku dowódcy kompanii, a później adiutanta pułku i dowódcy szkoły podoficerskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1092. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 15 września 1925 został przeniesiony służbowo na X Kurs Doszkolenia Młodszych Oficerów Piechoty w Chełmnie. W 1928, obok obowiązków służbowych, powierzono mu funkcję stałego członka komisji regulaminowej strzeleckiej przy Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. 27 stycznia 1930 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 18. lokatą. W marcu 1930 wyznaczony został na stanowisko kwatermistrza pułku.