16 czerwca objął dowództwo Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr II w Lublinie, a 16 października tego roku został przeniesiony do Wydziału 2 Żandarmerii Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a jego oddziałem macierzystym był 2 Dywizjon Żandarmerii. W 1923 roku był zastępcą szefa Wydziału 2 Żandarmerii, pozostając oficerem nadetatowym 2 dżand. Z dniem 10 kwietnia 1924 roku został „odkomenderowany” do Wojskowego Więzienia Śledczego Nr I w Warszawie na stanowisko komendanta, na okres trzech miesięcy. 20 sierpnia 1924 roku został przydzielony do 2 dżand. „z pozostawieniem na odkomenderowaniu” na stanowisku komendanta WWŚl. Nr I do dnia 1 listopada 1924 roku. 1 października 1924 roku został przydzielony do Wojskowego Więzienia Śledczego Nr I w Warszawie na stanowisko komendanta więzienia. Z dniem 15 lipca 1926 roku został zwolniony ze stanowiska komendanta więzienia i oddany do dyspozycji szefa Wydziału Żandarmerii MSWojsk. Z dniem 28 lutego 1927 roku został przeniesiony do rezerwy. W 1934 roku jako podpułkownik pospolitego ruszenia żandarmerii pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bydgoszcz Miasto.