Traktat o miłosierdziu chrześcijańskim (fr. Traitè de la charité chréstienne) – francuskojęzyczny rękopis iluminowany autorstwa Nicolasa Houëla (1520–1587). Rękopis należy do kolekcji księżnej Izabeli Czartoryskiej.
Opis manuskryptu Rękopis powstał z inicjatywy Nicolasa Houëla i był dedykowany królowi Francji Henrykowi III Walezemu. Houël był zamożnym paryskim mieszczaninem, farmaceutą, literatem i filantropem. Był założycielem instytucji charytatywnej – fundacji „Domu Miłosierdzia” na przedmieściach Paryża, w Saint-Marcel. Składała się z domu dla sierot, kaplicy, szpitala, apteki i ogrodu. Opiekę nad fundacją mieli sprawować król Henryk III, królowa Ludwika Lotaryńska oraz wysoko postawione osobistości dworu królewskiego. Ufundowany przez Houëla rękopis zawiera teksty dewocyjne i literackie związane z ideą miłosierdzia chrześcijańskiego oraz nawiązuje do fundacji i jej opiekunów. Akt oddania fundacji pod opiekę królewską został ukazany na karcie 37. Tekst na każdej karcie ujęty jest w bordiurę, przeważnie w formie złotej wstęgi różnej szerokości. Skrybą, który sporządził manuskrypt, był paryżanin włoskiego pochodzenia, Camillo Spanocchi.