Metoda wyrazowo-analityczna zakładała, że uczeń najpierw powinien objąć wzrokiem cały wyraz, pomijając dzielenie go na sylaby. Dopiero, gdy opatrzy się on z wyrazami, dochodzi do tego, że są one złożone z głosek i liter. W związku z tym w pierwszej części elementarza znajdowały się teksty, w których litery ściśle odpowiadają głoskom. Teksty z wyrazami, których zapis różni się od wymowy – jako trudniejsze – trafiły do dalszej jego części.
Założenia podręcznika były następujące: naukę należy rozpoczynać nie od liter, ale od prostych zdań litery i głoski dziecko poznaje analizując wyrazy w tekście powinny wystąpić wyłącznie słowa znane dziecku wyrazy powinny być krótkie, głównie jednosylabowe niezbędnym elementem nauczania czytania jest rysunek należy rozpocząć nauczanie od tekstu pisanego, a nie drukowanego
Tę ostatnią zasadę Falski złamał w następnych wydaniach, pozostawiając jednak wzory pisane, a w wydaniu z roku 1975 (rok po jego śmierci) wprowadził pewne innowacje do metody, wprowadzając równocześnie poznawanie znaków drukowanych i pisanych, zarówno małych, jak i wielkich.