Następnie urobek był przewożony wozami samowyładowczymi typu Granby do zbiorników dołowych, a z nich taśmociągami na zwały albo załadowywano go do wagonów kolejowych, które kierowano do Huty Cynku Miasteczko Śląskie.
W 1973 roku rozpoczęto eksploatację; podjęto wydobycie rudy blendowej o stosunkowo wysokiej zawartości cynku (szacowana zawartość cynku w rudzie na poziomie 4,2%, ołowiu – 1,2%), która była poddawana dalszej obróbce w bytomskim Zakładzie Przeróbki Marchlewski. Wcześniej poprzez budowę kopalni dążono do wzrostu wydobycia rudy galmanowej w kombinacie Orzeł Biały.
Eksploatacja była prowadzona do grudnia 1989 roku (według innych źródeł prace wstrzymano w 1987 roku). Kopalnia została zlikwidowana w 1990 roku, wyczerpaniu uległy zasoby bilansowe; na zamknięcie kopalni miała również wpływ likwidacja procesu przewałowego produkcji tlenku cynku z rud galmanowych w Hucie Cynku Miasteczko Śląskie. Po zamknięciu kopalni, wyłącznie pozabilansowe zasoby pozostałego złoża rud cynku i ołowiu Dąbrówka Wielka oszacowano na 23 187 000 m³ (według stanu na 2001 rok).
Na terenie dawnej kopalni powstały siedziby różnych przedsiębiorstw, np. punkt zbierania surowców wtórnych.
Przypisy
Bibliografia
Dąbrówka, Kopalnia Kategoria:Historia Piekar Śląskich Dąbrówka, Kopalnia Dąbrówka