Zenon Bazyli Buczowski (ur. 13 lipca 1909 w Monasterzyskach, zm. 25 sierpnia 1974 w Gdańsku) – polski mikrobiolog i epidemiolog.
Życiorys Urodził się w Monasterzyskach w dawnym powiecie buczackim, w rodzinie Bazylego Buczowskiego. Szkołę podstawową ukończył w mieście rodzinnym, w 1928 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum w Buczaczu. W 1935 ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Od 1936 pracował na stanowisku mikrobiologa w Państwowym Zakładzie Higieny w Warszawie, w latach 1939–1942 był kierownikiem filii Państwowych Zakładów Higieny w Stanisławowie. Od 1942 do wybuchu powstania warszawskiego pracował w Państwowych Zakładach Higieny w Warszawie. Po upadku powstania został wywieziony do obozu koncentracyjnego Stutthof.
Po wojnie powrócił do Warszawy i ponownie podjął pracę w Państwowych Zakładach Higieny. W latach 1946–1950 pracował na stanowisku kierownik filii PZH w Gdyni, w latach 1950–1955 był dyrektorem Morskiego Inspektoratu Sanitarnego w Gdyni. W 1948 na Uniwersytecie Łódzkim uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy Zachowania się bakteriofagów durowych w środowisku zakażonym przez bakterie S. typhi. W latach 1955–1972 był dyrektorem Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdańsku.