thumb|Grób Gustawa Szulca na cmentarzu Powązkowskim Gustaw Adolf Szulc (ur. 15 lipca 1884 w Burakowie, zm. 8 kwietnia 1941 w Warszawie) – polski profesor medycyny i zawodowy oficer.

Życiorys Urodził się w rodzinie Ferdynanda i Marcjanny z Nowakowskich. W 1904 ukończył II Rządowe Gimnazjum Filologiczne w Warszawie. W 1905 za udział w akcji strajkowej został wydalony z Uniwersytetu Warszawskiego. Później podjął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, które ukończył w 1911. W tym samym roku na uniwersytecie w Kazaniu uzyskał dyplom lekarza. Uczeń Odo Bujwida. Podczas I wojny światowej był starszym lekarzem oddziału Polskiego Komitetu Pomocy Sanitarnej. Od 15 lipca 1920 służył w Wojsku Polskim, od 1934 pułkownik-lekarz rezerwy.

Był specjalistą w dziedzinie medycyny wojskowej i sportowej, pionierem higieny żywienia w Polsce, dyrektorem Państwowego Zakładu Higieny w latach 1932–1939, twórcą i pierwszym przewodniczącym zarządu (1937) Stowarzyszenia Lekarzy Sportowych. Należał do wielu organizacji lekarskich, naukowych i społecznych, m.in.