Główna fala thumb|Zdjęcie satelitarne Wrocławia z widocznymi rozgałęzieniami Odry mały|Fosa miejska 12 lipca w południe, 12 lipca wieczorem i 13 lipca. Woda dotarła do fosy z rzeki Oławy przez ulice Komuny Paryskiej mały|Ulica Kościuszki w południe 14 lipca W sobotę 12 lipca woda wtargnęła do centrum miasta prawdopodobnie przez Żabią Groblę i ul. Traugutta, gdzie zostały przerwane wały. Następnie przez ul. Kościuszki i ul. Komuny Paryskiej dotarła do fosy miejskiej rozlewając się na okoliczne osiedla, nocą docierając na południu do ul. Piłsudskiego i Dworca Głównego, a na zachodzie płynąc w stronę ul. Legnickiej i osiedla Szczepin. W ten sposób północna część miasta została całkowicie odcięta od południowej. Dopiero w poniedziałek 14 lipca w godzinach popołudniowych udało się wysiłkiem mieszkańców zatamować wodę przy Żabiej Grobli. Ucierpiały również osiedla Zalesie i Zacisze znajdujące się pomiędzy kanałem powodziowym a starym korytem Odry, a przed zalaniem ochroniono Sępolno i Biskupin. Udało się uratować również wrocławski ogród zoologiczny (zginęła tylko jedna zebra, którą wystraszył warkot helikopterów), powódź dotknęła dopiero co odremontowany przed Kongresem Eucharystycznym Ogród Japoński.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powódź tysiąclecia we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.