Ka-15 (ros. Ка-15, oznaczenie NATO Hen) – radziecki śmigłowiec konstrukcji Nikołaja Kamowa przeznaczony dla marynarki wojennej. Był to pierwszy na świecie seryjnie budowany śmigłowiec w układzie współosiowym.
Historia Geneza 25 lipca 1948 roku, na lotnisku w Tuszynie zaprezentowano w locie mały śmigłowiec Ka-8. Maszyna, za sterami której siedział pilot Michaił Gurow, wykonała trzy kręgi nad lotniskiem a następnie wylądowała na platformie ciężarówki ZiS-5. Pokaz wywołał duże wrażenie na obserwatorach, Józefie Stalinie i partycypujących w finansowaniu projektu Ka-8 przedstawicielach radzieckiej marynarki. Bardzo małe rozmiary śmigłowca czyniły go idealną maszyną dla okrętów wojennych. Radziecka flota nie dysponowała dużymi jednostkami, jej trzon stanowiły niszczyciele i mniejsze okręty. Malutki, jednoosobowy Ka-8 mógł z powodzeniem operować z niewielkich pokładów dostępnych okrętów. W 1948 roku Rada Ministrów ZSRR podjęła decyzję o zbudowaniu ulepszonej wersji Ka-8, oznaczonej jako Ka-10. Miała być to maszyna rozpoznawczo-łącznikowa. Ka-10 był tylko niewiele większy od swojego poprzednika. Oblotu śmigłowca dokonano 30 sierpnia 1949 roku i przystąpiono do intensywnych badań maszyny. Pięć seryjnych Ka-10 wzięło udział w próbach wojskowych.