Tu po zakończeniu wojny został przyjęty do Wojska Polskiego i brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej od 13 listopada 1918.
W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia majora w korpusie oficerów administracji dział Kontroli Administracji ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Służył w strukturze Wojskowej Kontroli Generalnej: w 1923 w Oddziale Kontroli Zestawienia Budżetu, a w 1924 służył w przemianowanym Oddziale Kontroli Budżetu i Kredytu Korpusu Kontrolerów. Został awansowany na stopień podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów kontrolerów. Później powierzono mu pełnienie obowiązków szefa Biura Kontroli MSWojsk. W grudniu 1929 roku został zatwierdzony na stanowisku szefa Biura Kontroli. 27 czerwca 1935 został awansowany na stopień pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 1. lokatą w korpusie oficerów kontrolerów.
Na początku czerwca 1935 został wybrany II wiceprezesem zarządu Towarzystwa Wiedzy Wojskowej. Od 1936 szef Wydziału Finansowego Komendy Naczelnej Związku Legionistów Polskich od 1936 . Szef Biura Budżetowego Ministerstwa Spraw Wojskowych, które administrowało Funduszem Obrony Narodowej.