Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim, przybrzeżnym torpedowcem. Długość na konstrukcyjnej linii wodnej wynosiła 46,6 metra (45,9 metra między pionami), szerokość 4,6 metra i zanurzenie 2,3 metra. Wyporność standardowa wynosiła 115 ton, zaś pełna 135 ton. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o projektowanej mocy 1800 KM (maksymalnej 2000 KM), do której parę dostarczały dwa kotły Yarrow. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 24 węzły. Jednostka zabierała zapas 30 ton węgla.
Okręt wyposażony był w trzy pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 450 mm umieszczone na pokładzie. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działka pokładowe kal. 47 mm L/33 Hotchkiss.
Załoga okrętu składała się z 21 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba W 1910 roku na podstawie zarządzenia o normalizacji nazw „Kigyo” utracił swą nazwę, zastąpioną numerem 14. W 1913 roku torpedowiec przeszedł generalny remont, zaś w 1914 roku przystosowano go do pełnienia roli okrętu lotniczego, demontując jedną wyrzutnię torpedową w celu umieszczenia na pokładzie wodnosamolotu.