W okresie II Rzeczypospolitej udzielał się jako konsultant wojskowy oraz scenarzysta filmowy. Był inicjatorem powstania i w 1935 pracował przy tworzeniu scenariusza do filmu Bohaterowie Sybiru, opowiadającym o 5 Dywizji Syberyjskiej z 1918 i jego osobistych przeżyciach. Pod koniec lat 30. realizował filmy dokumentalne na zlecenie Polskiej Agencji Telegraficznej.
Po wybuchu II wojny światowej i nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną. W stopniu majora był oficerem Armii Krajowej i Korpusu Bezpieczeństwa. Wziął udział w powstaniu warszawskim 1944, sprawując stanowisko dowódcy batalionu KB „Sokół”. Po kapitulacji strony polskiej był osadzony w niemieckim obozie jenieckim.
Na początku 1945 został członkiem Związków Zawodowych Wodniaków w charakterze kapitana żeglugi. W związku ze swoją przynależnością do Armii Krajowej i wobec zagrożenia aresztowaniem przez władze komunistyczne, opuścił obszar Polski w 1946. Poprzez Włochy dotarł do Wielkiej Brytanii i osiadł w Londynie. Działał jako kierownik artystyczny i reżyser Czołówki Teatralnej w I Korpusie Polskim, istniejącym do 1947 w strukturze Polskich Sił Zbrojnych. Od tego roku należał do Związku Artystów Scen Polskich na emigracji. Był aktorem Teatru Polskiego ZASP w Londynie, występując jako Władysław Prus-Olszowski.