Przedłużająca się nieobecność Jurija niepokoi Tonię, która jedzie do miasteczka, aby w bibliotece zapytać o losy męża, jednak Lara nie ma dla niej żadnej wiadomości. Podczas tego jedynego spotkania żony i kochanki „Zdziwienia nie ma w tym”, że ta druga kobieta również kocha Żywago. Okropieństwa wojny i zbrodnie dokonywane przez czerwonych złoczyńców zmuszają Jurija do pokonania strachu i działania. Po desperackiej ucieczce przez Syberię, w czasie której ogląda tylko „Popiół i łzy”, Żywago dociera półżywy do wiejskiej rezydencji. Kiedy budzi się z gorączki w skutej lodem posiadłości, opiekuje się nim… Lara.
Jurij jest zdruzgotany wiadomością, że Tonia i Sasza musieli uciekać z Rosji, by ratować życie. Już nigdy nie zobaczy żony i syna. Lara pociesza go, tłumacząc, że do czasu nadejścia Armii Czerwonej, co jest równoznaczne ze śmiercią obojga, mogą żyć razem tak, jak zawsze marzyli – jak mąż i żona.