Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Zadźwieja wróciła do Polski, do 22 stycznia 1926 w gminie Połoneczka, po jej zniesieniu do 31 maja 1929 w gminie Wolna, w powiecie baranowickim województwa nowogródzkiego, w 1929 roku stała się częścią gminy Żuchowicze, należącej do powiatu stołpeckiego. Od 1945 roku wieś znajdowała się na terenie ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
Demografia W 1909 roku Zadźwieja liczyła 32 mieszkańców.
W roku 1921 miejscowość liczyła: folwark – 41 mieszkańców, zamieszkałych w 11 budynkach, w tym 24 Polaków i 17 Białorusinów. 24 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 17 prawosławnego; wieś – 778 mieszkańców, zamieszkałych w 134 budynkach, w tym 593 Białorusinów, 180 Polaków, 3 Żydów i 2 Rosjan. 632 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 142 rzymskokatolickiego, 3 mojżeszowego i 1 baptystycznego.
Do roku 1959 jej ludność wzrosła do 961. W 2009 roku liczyła 141 mieszkańców. thumb|180px|left| Kościół w Zadźwiei, około 1920 thumb|left|240px|Dwór Czeczotów, przed 1939
Dawny kościół Kościół we wsi istniał od około 1610 roku, w 1866 roku był to kościół parafialny dekanatu stołowickiego.