Zausze (; ) – wieś na Białorusi nad rzeką Uszą (lewym dopływem Niemna), w rejonie nieświeskim obwodu mińskiego, około 10 km na zachód od Nieświeża.
Historia Zausze w XVIII wieku należały do nieświeżkiej ordynacji Radziwiłłów. M.in Teofila Konstancja Radziwiłłówna (1738–1818), wychodząc za Ignacego Morawskiego (1744–1790), otrzymała m.in. Zausze jako dożywotnią dzierżawę. Po jej śmierci Zausze wróciło do Stefanii Radziwiłłówny, która wychodząc za mąż, wniosła Zausze w posagu ks. Ludwikowi Wittgensteinowi. Po niej odziedziczyła majątek jej córka Maria (1829–1897), żona Chlodwiga zu Hohenlohe. Maria sprzedała Zausze około 1890 roku pułkownikowi Konstantemu Hartinghowi. Majątek, choć bardzo uszczuplony w latach międzywojennych, pozostał w rękach tej rodziny do 1939 roku.
Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Zausze, wcześniej należące do województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazło się na terenie powiatu nowogródzkiego (ujezdu), który wchodził kolejno w skład guberni: słonimskiej, litewskiej, grodzieńskiej i mińskiej Imperium Rosyjskiego.