Po kampanii włoskiej został odkomenderowany do Oddziału Chirurgicznego 7. Polskiego Szpitala Wojennego w Ankonie. Pod koniec 1946 przeniesiony do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował w Szpitalu Polskim w Penley aż do kwietnia 1947. Zdemobilizowany w stopniu kapitana rezerwy, powrócił do kraju w sierpniu 1947 roku. Lekarz chirurg w Wirku (obecnie dzielnica Rudy Śląskiej) i Rybniku. Od 1949 orydnator Oddziału Chirurgii Szpitala Miejskiego im. dra med. Andrzeja Mielęckiego w Chorzowie, a w latach 1955–1975 dyrektor tego szpitala. Członek Polskiego Tow. Lekarskiego, działacz Polskiego Czerwonego Krzyża, płk. rezerwy WP. Zmarł 12 lutego 1977 w Chorzowie, pochowany na cmentarzu parafii św. Jadwigi w Chorzowie. Odznaczony brytyjskimi, włoskimi i polskimi odznaczeniami, m.in. Krzyżem Monte Cassino, Gwiazdą Italii, Gwiazdą za Wojnę 1939–45, Krzyżem Wojennym za Męstwo Wojskowe, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Z zawartego w 1938 roku małżeństwa z Hildegardą z domu Rozsypoł, lekarzem stomatologiem, miał dwie córki: Elżbietę i Dorotę.
Przypisy
Bibliografia