Po jej obu stronach stały dwa budynki gospodarcze (stajnia i obora), a po obu stronach budynku dworskiego postawiono dwie murowane, parterowe oficyny.
Od strony ogrodowej do budynku przylegał taras, z którego schody prowadziły do zajmującego kilka hektarów parku. Były w nim trzy aleje kończące się na brzegu dużego stawu, z wyspą pośrodku, połączonego z kilkoma mniejszymi sadzawkami. Drzewa różnych gatunków w parku stopniowo przechodziły w nieregularny las.
Stanisław Sołtan przebudował dom: na obu połaciach dachu przebito po cztery prostokątne lukarny. Na piętrze pomieszczenia od frontu miały charakter reprezentacyjny, od ogrodu zaś mieszkalny. Duży salon zajmował oba trakty przy końcu prawego skrzydła.
Budynek dworski przetrwał II wojnę światową. Po wojnie urządzono w nim szkołę zawodową. Jeszcze w latach 90. XX wieku uczyli się w niej traktorzyści. Od tej pory budynek jest opustoszały i niszczeje. Dziś jest ruiną.
Majątek w Brzostowicy Murowanej został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy ,
Linki zewnętrzne Падарожжа Дылетанта. Вёска Муравана Бераставіцкага раёна Гродзенскай вобласці – film o historii i stanie dzisiejszym majątku w Brzostowicy Murowanej (po białorusku)
Kategoria:Wsie w rejonie brzostowickim