Wschodnia Dynastia Wei – dynastia panująca w północno-wschodnich Chinach w latach 534 - 550.
W roku 532, po pokonaniu klanu Erzhu, faktyczną władzę w państwie Północnej Dynastii Wei zagarnął , żołnierz wywodzący się z nadgranicznych „Sześciu garnizonów”. Gao Huan ustanowił marionetkowego cesarza w osobie (532 - 534), który jednak nie godząc się ze swoją rolą w roku 534 uciekł na zachód pod opiekę rywala Gao Huana, . W odpowiedzi Gao Huan ustanowił cesarzem innego członka rodu cesarskiego, (534 - 550), i przeniósł stolicę z Luoyangu do Ye. Wkrótce potem także Yuwen Tai koronował własnego marionetkowego cesarza i tym samym doszło do podziału Północnej Dynastii Wei na dwie linie, wschodnią i zachodnią, przez późniejszych historyków nazywane odpowiednio Wschodnią i Zachodnią Dynastią Wei. Yuan Shanjian (cesarz Xiaojing) miał być jedynym władcą Wschodniej dynastii Wei.
Faktyczną władzę we Wschodnim Wei sprawował Gao Huan, będący nominalnie jedynie dowódcą „Sześciu Garnizonów”. Chociaż był Chińczykiem, Gao Huan opierał swoje rządy na poparciu arystokratycznych rodów Tuoba, które faworyzował. W tym samym czasie chińskiej elicie pozwalano w dowolny sposób eksploatować swoje ziemie.