platypusary (nazwa pochodzi od angielskich słów: platypus – dziobak i nursery – przedszkole, szkółka), które po raz pierwszy zostało zaprezentowane w 1910 roku w Moore Park Zoological Gardens. W 1922 roku we współpracy z Ellisem S. Josephem po raz pierwszy zaprezentował żywe dziobaki poza granicami Australii, w Stanach Zjednoczonych w Bronx Zoo (Nowy Jork). Ponadto był pierwszym przyrodnikiem, który z sukcesem hodował w niewoli młodego osobnika dziobaka.
W 1927 roku w trakcie badań nad dziobakami nad rzeką Namoi został ukąszony i sparaliżowany przez dziobaka. Po wyzdrowieniu przeprowadził się do Sydney, gdzie kontynuował badania.
Henry Burrell regularnie publikował artykuły w czasopismach naukowych. Ponadto był członkiem różnych towarzystw naukowych, w tym, m.in.: Zoological Society of London, Australian Museum, Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku, American Society of Mammalogists oraz Royal Zoological Society of New South Wales. Zbierał okazy zwierząt dla Uniwersytetu w Sydney i innych placówek naukowych Wspólnoty Narodów. Ponadto przekazał swoją kolekcję fotograficzną do Australian Museum, a okazy stekowców do Australian Institute of Anatomy. W 1937 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego IV klasy (OBE).