Na przełomie lat 70. i 80. Pisier próbowała swoich sił w Ameryce, grając m.in. główną rolę w Drugiej stronie północy (1977) Charlesa Jarrotta, ale nie odniosła większego sukcesu. Po powrocie do Francji wyreżyserowała film Bal u gubernatora (1990) z Kristin Scott Thomas w roli głównej, powstały na podstawie jej własnej powieści o dzieciństwie spędzonym w Nowej Kaledonii. Jej ostatnią ważną rolą była Madame Verdurin w adaptacji Marcela Prousta Czas odnaleziony (1999) Raoula Ruiza. Wyreżyserowała też jeszcze potem film Jak samolot (2002), w którym – opowiadając o śmierci swoich rodziców – odkryła dla kina późniejszą gwiazdę Bérénice Bejo.
24 kwietnia 2011 mąż aktorki, Thierry Funck-Brentano, po powrocie do ich wspólnej willi pod Tulonem znalazł żonę martwą w basenie. Prawdopodobnie zmarła w wyniku przypadkowego utonięcia. Po jej śmierci ówczesny prezydent Nicolas Sarkozy wydał oświadczenie, w którym złożył hołd aktorce.