Franciszek Kuszczak w okresie międzywojennym zamieszkiwał przy ulicy Jana III Sobieskiego w domu uprzednio należącym do rodzin Płazów i Gondylowskich, następnie do Lewickich . Z pierwszą żoną Wiktorią z domu Burnatowicz był żonaty od około 1881 (zm. 27 lipca 1885 w wieku 23 lat) i miał synów Aleksego Wiktora (ur. 1882••, nauczyciel•) i Witolda Franciszka (ur. 20 stycznia 1883, zm. 2 lipca 1885). Z drugą żoną, Michaliną z domu Olszańską herbu Jastrzębiec miał pięcioro dzieci, w tym synów Mirona Józefa (ur. 1889, w II RP zastępca ojca na stanowiska OSP w Sanoku, naczelnik Podhalańskiej Ochotniczej Straży Pożarnej w SanokuEdward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym / Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 604., od 1929 powiatowy instruktor pożarnictwa w Sanoku, oficer i naczelnik Okręgu V Małopolskiego Związku Straży Pożarnych, poniósł śmierć w Auschwitz-Birkenau w 1941•), Stefana (ur. 1892), Jarosława (ur. 1899). Na początku XX wieku rodzina Kuszczaków zamieszkiwała w Sanoku przy ulicy Szpitalnej 217.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Franciszek Kuszczak · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.