Obóz koncentracyjny w Kołdyczewie – niemiecki nazistowski i kolaboracyjny obóz koncentracyjny, który znajdował się na północ od Baranowicz na terenie współczesnej Białorusi, wtedy w Komisariacie Rzeszy Wschód, miejsce zamordowania przez okupantów niemieckich i ich kolaborantów około 22 tysięcy osób, głównie Polaków i Żydów, a także pewnej liczby Białorusinów, Rosjan i Romów. Obóz działał od marca 1942 do czerwca 1944 roku.
Opis obozu Otoczony drutem kolczastym obóz Niemcy zorganizowali we wschodniej części wsi Kołdyczewo na terenie majątku ziemskiego Tadeusza Szalewicza. Obóz składał się baraków pełniących wcześniej rolę zabudowań gospodarczych i trzypiętrowego budynku więzienia obozowego (zachowały się jego fundamenty), w którym przeprowadzano śledztwa przeciwko polskim żołnierzom Armii Krajowej. W listopadzie 1942 poza terenem obozu zbudowano dwa krematoria, w których spalono zwłoki około 600 osób przywiezionych z Baranowicz i Stołpców. Po stwierdzeniu usterek, krematoria te rozebrano i rozpoczęto budowę nowych, których jednak nie ukończono przed likwidacją obozu.