Ponieważ była to udana konstrukcja szybowca szkolnego rozpoczęto produkcję kolejnych szybowców tego typu w warsztatach we Lwowie. Szybowcem tym zainteresowały inne koła szybowcowa z terenu kraju. Opis jego budowy ukazał się także w czasopismach lotniczych „Młody Lotnik” i „Skrzydlata Polska”, a ZASPL udostępnił wszystkim zainteresowanym plany techniczne szybowca, a także wysyłał materiały do jego budowy. Szybowce oprócz warsztatów we Lwowie były budowane także w innych miastach Polski, m.in. w Łucku i Gdańsku. Jego produkcję zakończono w 1931 roku, gdy opracowano i zbudowano kolejny szybowiec szkolny CWJ, który był udoskonaloną wersja szybowca CW-III.
Łącznie w latach 1929–1931 zbudowano około 20 szybowców CW-III, z tego około 15 w warsztatach we Lwowie a pozostałe w kołach szybowcowych na terenie Polski.
Użycie w lotnictwie Szybowiec CW-III od 1929 roku były użytkowane w szkołach szybowcowych do wstępnego szkolenia pilotów szybowcowych. Użytkowane one były aż do technicznego zużycia. Ostatni z nich został skasowany w 1938 roku.
Konstrukcja Jednomiejscowy szybowiec szkolny w układzie zastrzałowego górnopłata.
Kadłub o konstrukcji kratownicowej usztywnionej naciągiem z linek. W przedniej części umieszczono skrzynkę w której zamontowano fotel pilota i urządzenia sterownicze. Wyposażony w hak do startu z lin gumowych.