Kazimierz Józef Turowski (ur. 3 marca 1813 w Tarnawie, zm. 20 grudnia 1874 w Bereżnicy Wyżnej) – polski wydawca, folklorysta, poeta, agronom; gromadził i publikował materiały folklorystyczne: pieśni, bajki ludowe, przysłowia; w 1855 zapoczątkował serię Biblioteka Polska obejmującą głównie dzieła literatury staropolskiej (wyd. początkowo w Sanoku, później Przemyślu i Krakowie); wydawca kilku czasopism, m.in. progresywnego tygodnika dla kobiet „Niewiasta” (1860 – 63).
Życiorys Dzieciństwo i edukacja Kazimierz Józef Turowski był synem Jakuba Turowskiego i Marianny z domu Buzyk. Jego ojciec, mimo szlacheckiego pochodzenia, pracował jako leśniczy w Tarnawie i Krościenku. Kazimierz w wieku siedmiu lat rozpoczął naukę w szkole w Dobromilu, potem przeniósł się do gimnazjum w Przemyślu (wówczas przodującym w kraju), a po jego ukończeniu kontynuował naukę w tamtejszym Studium Filozoficznym (1830–1832). Podczas pobytu w Przemyślu założył wraz z przyjaciółmi stowarzyszenie o charakterze literacko–naukowym, które nazwano dumnie Przemyskim Towarzystwem Uczonych. Organizacja ta, mimo skromnej skali, wprowadziła ożywienie w intelektualne życie przemyskiej młodzieży i rozbudziła zainteresowanie literaturą w duchu narodowym.